Teklif formunda yalnızca üç şey zorunlu olmalıdır: kişiyi çağırabileceğiniz bir ad, size ulaşılabilecek tek bir iletişim bilgisi ve talebin ne olduğu. Geri kalan her alan isteğe bağlıdır ve her zorunlu alan, formu dolduranların bir kısmını kaybetmek anlamına gelir. Bu yazıda hangi alanın ne işe yaradığını, hangisinin zorunlu tutulacağını ve hangisinin talebi gerçekten nitelediğini gösteren alan tablosunu bulacaksınız.
Formun işi ne: ulaşmak mı, nitelemek mi?
İki farklı form vardır ve alan listesi bu karardan çıkar.
Birincisi ulaşma formu: amaç, ilgilenen kişinin mümkün olduğunca kolay yazabilmesidir. Burada az alan doğrudur; nitelemeyi telefonda ya da ilk yanıtta yaparsınız. İkincisi niteleme formu: gelen taleplerin çoğu kapsam dışı ise, ön soruları forma taşımak hem sizin hem talep edenin zamanını kurtarır. Buradaki risk belli: her eklenen zorunlu alan vazgeçme sayısını artırır.
Karar ölçütü şudur: gelen taleplerin çoğu işinize uygunsa ulaşma formu kurun. Gelen taleplerin çoğunu reddediyorsanız niteleme formuna geçin ve eklediğiniz her alanın hangi ret sebebini önlediğini yazın. Hangi ret sebebini önlemediği belli olmayan alan forma girmez.
Alan tablosu
| Alan | Zorunlu mu | Ne işe yarar |
|---|---|---|
| Ad soyad | Zorunlu (ad yeterli) | Yanıtta kişiye hitap etmek. Soyadı zorunlu tutmanın pratik faydası azdır |
| Telefon | Biri zorunlu | Hızlı dönüş. Hemen aranmak istemeyen kişi için tek seçenek olmamalı |
| E-posta | Biri zorunlu | Yazılı yanıt ve belge paylaşımı. Telefon ile e-postadan en az biri istenir, ikisi birlikte zorunlu tutulmaz |
| Talep konusu (seçim listesi) | Zorunlu | Talebi doğru kişiye yönlendirmek ve istatistik tutmak |
| Mesaj / açıklama | Zorunlu | Talebin kendisi. Serbest metin alanı niteleme sorularının yarısını kendiliğinden cevaplar |
| Firma adı | İsteğe bağlı | Kurumsal taleplerde bağlam. Bireysel müşteriye zorunlu kılınırsa form terk edilir |
| Şehir / ilçe | Hizmet yerel ise zorunlu | Hizmetin kapsadığı bölge dışındaki talebi baştan ayırmak |
| Bütçe aralığı | İsteğe bağlı | Niteleme formunda işe yarar, ulaşma formunda vazgeçme sebebidir |
| Dosya yükleme | İsteğe bağlı | Görsel, ölçü, mevcut belge. Kabul edilen dosya türünü ve boyut sınırını alanın yanında yazın |
| Nasıl buldunuz | İstenmez | Yanıtlar güvenilmez; aynı bilgiyi ölçüm araçları daha doğru verir |
| Onay kutusu | Zorunlu | Aydınlatma metninin okunduğunun kaydı. Pazarlama izni ise ayrı ve işaretsiz bir kutu olur |
Zorunlu alan sayısı neden az tutulur?
- Her zorunlu alan bir karar anıdır; kişi o anda bilgiyi hazır bulamazsa formu kapatır.
- Mobilde her ek alan ekran kaydırması demektir ve gönder düğmesi görünmez olur.
- Zorunlu tutulan alan çoğu zaman uydurularak doldurulur: hatalı telefon ya da anlamsız firma adı, hiç veri olmamasından kötüdür.
- Eksik bilgiyi ilk yanıtta sormak, formu doldurmayan birine hiç ulaşamamaktan iyidir.
- Zorunlu alanları işaretleyin ve neden istendiğini kısa bir yardım metniyle yazın; özellikle telefon alanında vazgeçmeyi azaltır.
Alanların sırası ve mobil davranışı
Alan listesi doğru olsa bile sıra ve davranış yanlışsa form yine terk edilir. Üç ayar işin yarısını yapar.
- Sıra: kolay alanlar önce. Ad ve iletişim bilgisi başta, serbest metin ve dosya yükleme sonda olsun; kişi ilk alanı doldurduktan sonra bırakma olasılığı düşer.
- Etiket: alan adı kutunun içinde değil üstünde yazılı olsun. Kutunun içine yazılan ipucu, yazmaya başlandığında kaybolur ve kişi hangi alanı doldurduğunu göremez.
- Mobil klavye: telefon alanı sayısal klavye, e-posta alanı e-posta klavyesi açacak biçimde tanımlanır. Tanımsız bırakılan alan mobilde harf klavyesiyle açılır ve hatalı giriş artar.
Hata mesajı da forma dâhildir: gönderim başarısız olduğunda hangi alanın eksik olduğu o alanın yanında yazılmalı, formun en üstünde tek satırlık genel bir uyarıyla geçilmemelidir.
Onay metni ve veri kaydı
Formda kişisel veri topluyorsanız aydınlatma metnine bir bağlantı ve okunduğunu gösteren bir onay kutusu bulunur. Pazarlama iletişimi izni bundan ayrı, önceden işaretlenmemiş ikinci bir kutudur; ikisini tek kutuda birleştirmek izni geçersiz kılar.
Formun verisini nerede tuttuğunuzu da bilmeniz gerekir: çoğu form eklentisi gönderileri hem e-posta olarak yollar hem de sitenin veritabanında saklar. Bu ikinci kopya genellikle fark edilmez ve silme talebi geldiğinde atlanır; müşteri verisi silme talebi yazısındaki sistem listesine form kayıtlarını da ekleyin.
Gönderdikten sonra ne olur?
Form tasarımının yarısı gönderme anından sonrasıdır. Üç şey hazır olmalı: gönderimin başarılı olduğunu söyleyen ayrı bir teşekkür sayfası, talep edene giden kısa bir otomatik bilgilendirme ve talebin işletme içinde kime düştüğünün belli olması. Teşekkür sayfası ayrı bir adres olduğunda gönderim sayısını ölçmek de kolaylaşır; ölçüm kurulumu için dönüşüm ölçümü yazısındaki düzen geçerlidir.
Formun çalıştığını ayda bir kendiniz test edin. Form sessizce bozulduğunda kimse haber vermez; gelen talep sayısının düşmesi fark edildiğinde haftalar geçmiş olur.
Kısa kontrol listesi
- Zorunlu alanlar: ad, bir iletişim bilgisi, talep konusu, mesaj, onay kutusu.
- Telefon ile e-postanın ikisini birlikte zorunlu tutma.
- Hizmet yerelse şehir veya ilçe alanını zorunlu yap.
- Eklediğin her alanın hangi ret sebebini önlediğini yaz; yazamıyorsan alanı çıkar.
- Aydınlatma metni onayı ile pazarlama izni ayrı kutular olsun.
- Teşekkür sayfası ayrı bir adres olsun ve ölçüme bağlanabilsin.
DigiWSS, web sitesi ve dijital varlık yönetiminde form alanlarını, yönlendirmesini ve ölçümünü birlikte kurar.